Opening voorjaarsexpositie 2018 (een verslag)

Onder flinke belangstelling vond op 24 maart de opening plaats van de voorjaarsexpositie in onze galerie in aanwezigheid van de drie kunstenaars: Joke Karssen, Joke Ket en Claudia Hoogveld. Dat alles onder het genot van  een hapje, een drankje …

… een praatje…

en een muziekje:

Het trio ‘Rob, Greetje en ik’ zong enkele van oorsprong Nederlandstalige liedjes in Friese vertaling. Assistent-galeriehouder Jelle van der Meulen sprak in zijn openingspraatje kort over het geëxposeerde werk. Van de glasobjecten van Joke Karssen zei hij onder andere dat ze nu eens neigen naar het figuratieve en dan weer naar het abstracte en hij wees daarbij op onderstaande werken, waarvan de linker de titel ‘Boot’ heeft en de rechter (op een albasten sokkel) zonder titel is:

Ook prees hij het speelse karakter van de glasobjecten. Die speelsheid zit hem in de vormen, de insluitingen en uitsparingen en vooral ook de kleuren:

De schilderessen op deze expositie hebben, hebben allebei niet alleen genoeg aan doek en verf. Ze gebruiken in hun schilderijen ook andere materialen. Bij de waddenschilderijen van Joke Ket is dat materiaal van de wadden: slik, zeewier, schelpen. Op een foto is minder goed te zien hoe deze kunstenares onvervalst waddenslib op het doek vastgeverfd heeft en in het beeld van een waddenlandschap geïntegreerd:

Het zijn tegelijk lege en volle landschappen. Vol, omdat de compositie van zo’n waddenlandschap prachtig ingevuld is met diverse blauwe kleuren van water en lucht, allerlei groene en bruine kleuren van het land en subtiel ingevuld met oranje en gele kleuren van zonlicht. Maar ook leeg, omdat op de schilderijen mens en dier ontbreken.

Claudia Hoogveld gebruikt in haar abstracte schilderijen naast verf rode aarde uit Frankrijk, lood, Saharazand, jute. Ze maakt expressieve, stoere schilderijen met een grote gelaagdheid. De verf gebruikt ze pasteus, wat misschien niet direct opvalt, omdat ze er flink met een zelfgemaakte grote verfschraper overheen gaat. Zo vormt ze de verf en aarde of zand op het doek tot onverwachte patronen. Abstract, onverwacht, maar voor een goede beschouwer niet altijd onherkenbaar. Zo is in onderstaand schilderij, ‘La fenêtre’ goed een raam te zien met een Frans landschap erachter.

Onderstaand schilderij, Chichen Itza, roept gemakkelijk Mexico op, met een schat aan Mayalegendes daarachter.

Het zijn schilderijen waar we dus zelf onze verhalen bij kunnen verzinnen. Want dat doen goede kunstenaars: naast allerlei emoties roepen ze ook op hun manier werelden, verhalen op. En dat – emoties, werelden, verhalen oproepen –  kan in Galerie Lytse Skientme tot 28 mei via intrigerend glasobjecten van Joke Karssen, de waddenschilderijen van Joke Ket of de stoere, abstracte schilderijen van Claudia Hoogveld.

Volg en like ons:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.